20151204

4.6 Το Κέντρο Λογοδοσίας

Όταν η Θεία Αρχή ανακαλεί μια ψυχοπνευματική οντότητα, η οντότητα αυτή θα περάσει μέσα από τη Ζώνη Αναμορφώσεως (Κέρβερο) στο δρόμο της προς το Κέντρο των Διερχομένων Ψυχών (Άδη). Εκεί, η ψυχο-πνευματικήοντότητα σιγά-σιγά αντιλαμβάνεται την νέα της κατάσταση, αλλά έχει έντονη αίσθηση του ότι συνυπάρχει μεταξύ του ορατού και του αοράτου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αλλαγή της κατάστασης της δεν είναι ξαφνική, λόγω της χάριτος και της πρόνοιας του Θεού.
Μετά από 40 ημέρες, η ψυχοπνευματική οντότητα αποφασίζει εάν αξίζει να καταλάβει μια θέση στον Ουρανό προκειμένου να εξιλεωθεί για τις πράξεις της ή εάν πρέπει, από μόνο της, να ακολουθήσει το σκότος και να γίνει ένα κακό ή άστατο πνεύμα. Η απόφαση αυτή ονομάζεται "Λογοδοσία".
σχήμα 4.2
Από το Κέντρο των Διερχομένων Ψυχών, η ψυχο-πνευματική οντότητα πηγαίνει στο Κέντρο Αναφοράς ή στο «Κέντρο Λογοδοσίας», όπως φαίνεται στο σχήμα 4,2 για να λογοδοτήσει για τις πράξεις της, και εκεί η οντότητα κρίνεται από την ίδια της τη συνείδηση. Όταν το πνεύμα της οντότητας υπερασπίζεται τις αποφάσεις και τις πράξεις της εν ζωή, ο κατήγορος της οντότητας είναι η ίδια η συνείδησή της (η ψυχή). Ο απολογισμός δεν γίνεται μπροστά σε δικαστές/κριτές. Η ψυχο-πνευματική οντότητα ουσιαστικά λογοδοτεί στον εαυτό της. Με άλλα λόγια, το πνεύμα ελέγχεται από τη συνείδησή (την ψυχή) που είναι τώρα, απελευθερωμένη από τα δεσμά της ύλης και δεν είναι πιά εξαρτώμενη από το πνεύμα.
Η Συνείδηση είναι μια λειτουργία της ψυχής και ως εκ τούτου δεν σφάλλει ποτέ. Γι ' αυτό και ο ελέγχος που γίνεται στο πνεύμα μας, είναι πολύ ακριβείς και αμερόληπτος. Με άλλα λόγια η κάθε ψυχο-πνευματική οντότητα κρίνεται και τιμωρείται από την ίδια.Το πνεύμα όταν βρίσκεται στο Ουράνιο πεδίο δεν έχει πλέον την εξουσία να δικαιολογείται για τις πράξεις του.

Ένα κακό πνεύμα αισθάνεται όπως έναν εγκληματία που στερείται από όλα τα καταστρεπτικά μέσα. Ένα καλό πνεύμα αισθάνεται μεγάλη ανακούφιση και χαρά, δεδομένου ότι οι αποφάσεις που έπερνε ήταν σύμφωνες με τις συμβουλές που δίνονταν από τη συνείδηση και τώρα συνειδητοποιεί την ορθότητα των πράξεών του. Η συνείδηση συγκρίνει και ζυγίζει τις καλές και τις κακές πράξεις της ψυχο-πνευματικής οντότητας χωρίς λάθη. Εάν απομένουν μόνο μικρά υπολείμματα αμαρτιών, αυτά διαγράγονται λόγω της επιείκειας του Θείου νόμου. Εάν τα υπολείμματα είναι μεγάλα, η οντότητα επιστρέφει στο Κέντρο Διερχομένων προκειμένου να υποστεί την τιμωρία που καθορίζεται από τη συνείδησή της. Εάν υπάρχουν περισσότερες καλές ενέργειες από κακές, η ψυχοπνευματική οντότητα προχωρά σε έναν υψηλότερο σταθμό της Θείας εκπαίδευσης (εξέλιξη). Το πνεύμα μπορεί πρόθυμα να δεχτεί τις επιταγές που του περνά η συνείδησή του. Κανένας δεν μπορεί να αναγκάσει το πνεύμα να το κάνει αυτό, επειδή η ελεύθερη θέληση του πνεύματος είναι ένας κανονισμός του Θείου νόμου. Εάν, εντούτοις, ένα πνεύμα είναι εξαιρετικά ανυπάκουο, δεν αναγνωρίζει τα λάθη του και δεν δέχεται την τιμωρία του, οδηγείται μακρυά από το Θείο Βασίλειο και γίνεται ένα άστατο ή κακό πνεύμα. Η ψυχή αποφασίζει την ποινή αλλά αναγκάζεται να ακολουθήσει το πνεύμα στον τόπο της τιμωρίας του επειδή η ψυχή και το πνεύμα είναι αχώριστα συνδεδεμένα σε μια ενιαία ψυχο-πνευματική οντότητα.

Κατά συνέπεια, υπάρχουν τρεις κατευθύνσεις που ακολουθεί η ψυχο-πνευματική οντότητα από το Κέντρο Λογοδοσίας (σχήμα 4.2) :
  1. προώθηση σε υψηλότερο Σταθμό 
  2. Επιστροφή στο Κέντρο Διερχομένων (Άδη) είτε για να υπηρετήσει την ποινή της είτε για να ενσαρκωθεί άμεσα. 
  3. αποβολή από το θεϊκό βασίλειο



20111112

4.5 Κέντρο Διερχομένων (ψυχών) - Άδης

Το Κέντρο Διερχομένων (ψυχών) έχει μια κυκλική αίθουσα στο κέντρο που αποκαλείται "Κύρια Αίθουσα"  και γύρω από αυτήν υπάρχουν 10 ομόκεντροι κύκλοι όπως φαίνεται σε δύο διαστάσεις στο σχήμα 4.3.
Κάθε ένας από τους ομόκεντρους κύκλους του σχήματος 4.3 μπορεί να επεκταθεί σε 3 διαστάσεις με την προκύπτουσα εικόνα που παρουσιάζεται στο σχήμα 4.4 (Σκάλες) όπου υπάρχουν δύο σκάλες προς χρήση από τις ψυχο-πνευματικές οντότητες. Η μία είναι για αυτές που θα φθάνουν στη προσδιορισμένη θέση (επίπεδο) της τιμωρίας τους και η άλλη για να επιστρέψουν στην κύρια αίθουσα για περαιτέρω επεξεργασία.

4.4 Κέρβερος (Λήθη - Υπερμνήμη)

Μετά το φυσικό θάνατο, η ψυχο-πνευματική οντότητα περνά από ένα φράγμα, τον Κέρβερο, όταν ανέρχεται την Κλίμακα αποκαλείται Φράγμα της Αναγεννήσεως, επίσης γνωστό ως Υπερμνήμη ή Ζώνη Αναμορφώσεως. Αυτό σημαίνει ότι η ψυχο-πνευματική οντότητα επανακτά όλη την προηγούμενη γνώση της από όλες τις προηγούμενες ζωές και στον ουρανό και στη γη. 

Από την άλλη, όταν μια ψυχο-πνευματική οντότητα πρόκειται να ενσαρκωθεί (κατερχόμενη οντότητα) στον υλικό κόσμο περνά από μια ζώνη, τον Κέρβερο, ο οποίος καλείται Φράγμα της Λήθης. Αυτό το φράγμα αποκαλείται έτσι διότι όταν  η ψυχο-πνευματική οντότητα περνά από αυτό το φράγμα, χάνει εντελώς όλη τη μνήμη της, ειδικά όλες οι μνήμες της ζωής στον ουρανό π.χ. όλων των εικόνων, σκέψεων, γνώσεων, συγκινήσεων κ.λπ.

4.3 Κλίμακα - Κλίμαξ

Κλίμαξ - Κλίμακα
Ο ουρανός και η γη συνδέονται μέσω μιας αόρατης σκάλας (Κλίμακα) αποκαλούμενη ως Κλίμαξ ανερχομένων και κατερχομένων ψυχών.
Οι ψυχο-πνευματικές οντότητες κατεβαίνουν στη γη για να ενσαρκωθούν και ανέρχονται στον Ουρανό για να επιστρέψουν στο θεϊκό βασίλειο χρησιμοποιώντας αυτήν την αιθέρια σκάλα. 
Ο τόπος ενσαρκώσεως των ψυχών δεν εξαρτάται από την προηγούμενη τους εθνικότητά, θρησκεία, φυλή κ.λπ. αλλά από την εσωτερική τους πρόοδό που σημειώνεται στον Ουρανό. Όταν οι ανερχόμενες ψυχο-πνευματικές οντότητες έχουν αποβάλλει το ανθρώπινο σώμα τους (πέθαναν) ανεβαίνουν μέσω της Κλίμακας στην Κύρια αίθουσα του Κέντρου Διερχομένων (Άδη) [Δείτε το σχέδιο παρακάτω]

Όταν η ψυχο-πνευματική οντότητα συνέλθει από τη ζάλη (βέρτιγκο) του θανάτου, αρχικά αισθάνεται χαμένη, δεν κατανοεί τι της συμβαίνει,  είναι μπερδεμένη διότι συνεχίζει να βλέπει οράματα από τη Γή και δεν συναισθάνεται ότι έχει εγκαταλείψει το γήινο πεδίο.

20111106

4.2 Γη ο Σταθμός Άλφα (Α)

Η γέννηση είναι η έναρξη του συμβολαίου μεταξύ της ψυχο-πνευματικής οντότητας και του ουρανού. Σημάνει με την άφιξη/επιστροφή της ψυχο-πνευματικής οντότητας στον υλικό κόσμο για να ξεκινήσει/ξανα-ξεκινήσει την εκπαίδευσή της ισοσταθμίζοντας το καλό/κακό και την ψυχή/πνεύμα του. Στο τέλος θα ανέλθει στον υψηλότερο επίπεδο φώτισης.  Η ζωή αρχίζει όταν  το νεογέννητο παίρνει την πρώτη του ανάσα δηλ. όταν λαμβάνει μια ακτίνα της Θείας Ενέργειας η οποία είναι η θεία πνοή.

Ο θάνατος είναι το τέλος της σύμβασης μεταξύ της ψυχο-πνευματικής οντότητας και του ουρανού. Δεν είναι όλοι οι θάνατοι παρόμοιοι και οι άνθρωποι αποδίδουν τα διαφορετικές εξηγήσεις και σε μερικές περιπτώσεις δημιουργούνται διαφορετικές καταστάσεις για τον αληθινό θάνατο.

20111104

4.1 Η Δομή του Ουρανίου Βασιλείου

Οι σταθμοί της εξέλιξης της ψυχής είναι 24 από τον Άλφα (Α) ως τον Ωμέγα (Ω) όπου ο καθένας αντιστοιχεί και σε ένα γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου. Σε κάθε σταθμό λαμβάνει μέρος συμπληρωματική ειδική εκπαίδευση των ψυχο-πνευματικών οντοτήτων.

Ο Άλφα(Α) σταθμός ο οποίος είναι η γή, είναι ο μοναδικός υλικός πλανήτης στον κόσμο των ανθρωπίνων οντοτήτων. Είναι ο σταθμός για τον διαχωρισμό των ποιοτήτων των ψυχο-πνευματικών οντοτήτων και επίσης το πεδίο μάχης των αντιμαχόμενων δυνάμεων του καλού και του κακού. Ο σταθμός Ωμέγα (Ω) είναι ο Ουράνιος Παράδεισος.


3.15 Όνειρα


Το όνειρο είναι το κλειδί του υποσυνείδητου. Όταν έχει προδιαγραφεί και πρόκειται να συμβεί κάτι σε ένα άτομο, το υποσυνείδητο θέλει να μεταδώσει το γεγονός στο πνεύμα, όμως δεν μπορεί διότι απαγορεύεται από τους νόμους της Θείας Αρχής να γνωρίζει το πνεύμα τα μυστικά των προηγούμενων ζωών του ατόμου ή των μελλούμενων του.
Σε αντίθετη περίπτωση το πνεύμα θα ενεργούσε υπέρ της οντότητας, αποφεύγοντας έτσι την τιμωρία που πρέπει να εκτίσει αυτή για την άνοδο της.

Επειδή το υποσυνείδητο είναι το αρχείο όλων των μυστικών της οντότητας και η ψυχή πιέζεται

20111103

3.10 Συνείδηση και Υποσυνείδητο

Η Συνείδηση και το Υποσυνείδητο είναι δύο όροι που χρησιμοποιούνται πολύ συχνά, κυρίως στις επιστήμες της ψυχολογίας και την ψυχανάλυση. Ωστόσο, η πραγματική τους έννοια είναι διαφορετική από αυτή που δέχονται οι επιστήμονες του σήμερα.
Στη σημερινή κοινή (λανθασμένη) αντίληψη του σήμερα, ο όρος «Συνείδηση», σημαίνει η ποιότητα του ανθρώπινου πνεύματος να κρίνει την ηθική αξία της προσωπικής πράξης, η επίγνωση του ανθρώπου της ίδιας του της ύπαρξής, η έκφραση των αισθήσεων, κλπ.
Όλες αυτές οι συγγενικές έννοιες της συνείδησης συνδέονται με τις αντίστοιχες λειτουργίες του πνεύματος. Εδώ βρίσκεται το λάθος της σημερινής επιστήμης, διότι συνείδηση δεν είναι μια ιδιότητα του πνεύματος, αλλά μια λειτουργία της ανθρώπινης ψυχής.


Συνείδηση είναι ο έλεγχος, από την ψυχή, της ορθότητας των ανθρώπινων μας πράξεων. 
Αυτός ο έλεγχος είναι σωστός, δίκαιος και ακριβής, επειδή η ψυχή δεν σφάλλει ποτέ στις ενέργειές της, ούτε στον παραμικρό βαθμό.

20100208

3.9 Άλλες μορφές εγωισμού

Όλοι οι άνθρωποι χωρίς εξαίρεση έχουν ένα ιδιαίτερο "εγώ" όπως ομοίως έχουν την δική τους προσωπικότητά। Αυτά τα δύο είναι διαφορετικά.
Το "εγώ" είναι ο πυρήνας του εγωισμού από τον οποίο πηγάζει το κακό κι εάν δεν είστε προσεκτικοί θα επεκτείνει τους κλάδους του σε άλλου τομείς, ομοίως καταστρεπτικούς, όπως ο εγωισμός.
Όπως αντιλαμβάνεστε όλα προέρχονται από την ίδια πηγή, το πνεύμα σας. Τη θέση του "εγώ" καταλαμβάνει η προσωπικότητα κάθε οντότητας χωρίς αυτή να επηρεάζεται από τον εγωισμό.
Να είστε προσεκτικοί για να μην καταληφθείτε όχι μόνο από τον εγωισμό, ο οποίος σας μετατρέπει σε τύραννο, αλλά και από τους λοιπούς κλάδους του όπως ο εγωκεντρισμός, η εγωμανία, η εγωπάθεια, ο εγωκυνισμός και η φιλαυτία.

3.8 Η θλίψη και ο πόνος απομακρύνουν τον εγωισμό

Ο εγωισμός είναι ο πρώτος εχθρός της οντότητάς μας εφόσον είναι η πηγή όλων των παθημάτων της ζωής μας.
Κανένας δεν το έχει συνειδητοποιήσει αυτό, διαφορετικά θα αλλάζαμε ριζικά τον τρόπο ζωής μας. Επομένως, ο εγωισμός είναι ένα μεγάλο εμπόδιο στην ανύψωση της οντότητάς μας και την ανάπτυξη του πνεύματός μας.
Ο εγωισμός καταβροχθίζει τα δικαιώματα των συνανθρώπων μας και τα οδηγεί σε ένα αδιέξοδο ενώ παράλληλα απομακρυνόμαστε από την πορεία της δικαιοσύνης και της κατανόησης της ζωής των συνανθρώπων μας.

Πρέπει να ερευνήσετε τους λόγους για τη θλίψη και τον πόνο του δυστυχή και να εφαρμόσετε το θείο βάλσαμο του Λόγου του Θεού, μέσω των καλών σας πράξεών.
Είναι δυνατό να πέσετε απότομα σε δυστυχία από το μεγάλο ύψος της ευτυχίας σας, δηλαδή να περιέλθετε αναπάντεχα σε θλίψη και βάσανα. Τότε θα καταλάβετε την κατάσταση των δύστυχων αδελφών σας στους οποίους αρνηθήκατε να δώσετε ένα χέρι βοηθείας. Η θλίψη και ο πόνος θα αφαιρέσουν τον εγωισμό σας και θα χρειαστείτε τη βοήθεια άλλων.

3.7 Εγωισμός

Ο όρος Εγωισμός βγαίνει από τις λέξεις «εγώ είμαι». Δείχνει, με άλλα λόγια, την έννοια της προσωπικότητας κάθε προσώπου, την αίσθηση ότι κάθε πρόσωπο είναι μια αυτόνομη οντότητα, διαφορετική και ανεξάρτητη από άλλες οντότητες.
Ο Εγωισμός δεν έχει καμία κατεύθυνση, καταστρέφει τα πάντα σε όλες τις κατευθύνσεις. Είναι ο πρώτος εχθρός της ανόδου μιας ψυχο-πνευματικής οντότητας και είναι το πιο ελκυστικό όργανο του υλικού κόσμου.
Ένας εγωιστής δολοφονεί, δηλητηριάζει και καταστρέφει χωρίς να συνειδητοποιεί ότι ενεργεί επίσης ως κατήγορος της συνειδήσεως για την ημέρα της κρίσης. Μπορεί να απεικονίζει τον εαυτό του ως ένα συμπονετικό πρόσωπο αλλά είναι μια κρυφή πληγή μέσα στην κοινωνία.

3.6 Εξήγηση των Μακαρισμών

Ο Πνευματικός Κόσμος δίνει στο ανθρώπινο γένος την εξήγηση της ουσίας των Μακαρισμών, διότι ο άνθρωπος ουδέποτε κατόρθωσε να ερμηνεύσει τα όσα δίδαξε ο Χριστός υπέρ της σωτηρίας των ψυχών, αλλά αντιθέτως παρερμήνευσε τις γραφές κατά το δοκούν, γι αυτό ο άνθρωπος δεν κατάφερε να λυθεί από τα δεσμά του σκότους και κατάντησε χείριστος των ζώων στην συμπεριφορά αλλά και στην λογική.

1. Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Ο Κύριος δεν εννοεί τούς ανόητους, αλλά' εκείνους των οποίων το πνεύμα υποδουλώνεται εις την ψυχήν.

2. Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται
«Πενθούντες» σημαίνει «οι πονούντες» διότι όταν έχεις αισθήματα, εκτιμάσαι από όλους και αυτοί θα προσπαθήσουν να σε παρηγορήσουν.

20100126

3.5 Ουράνιες Αρχές

  1. Μην συγκρίνετε τις δυνάμεις σας με εκείνες της θεότητας.

  2. Η μικρή πίστη αναιρεί όλες τις ανθρώπινες καλές πράξεις.

  3. Οι μεγάλες ιδέες υποδηλώνουν μικρές πράξεις. Οι μικρές πράξεις υποδηλώνουν ανέφικτες σκέψεις.

  4. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να συλλάβει την έννοια του Θεού. Ακόμη και μέσω της καθαρής πίστης δεν μπορεί να συλληφθεί, αλλά έχουμε την έννοια του Θεού εντός μας.

  5. Η μεγάλη φήμη σημαίνει ότι η Φώτιση της οντότητας είναι μικρή.

  6. Το αθάνατο ζει εκεί που το φθαρτό θνήσκει. Μεταξύ των δύο, η πίστη σώζει και η έλλειψη πίστης παραπλανεί.

3.4 Ο Δεκάλογος του Πνευματικού Κόσμου

Αγαπητοί αδελφοί μου, συνοψίζω όλες τις διδασκαλίας μας εις Δεκάλογον προς ανάπτυξη της οντότητός σας. Αρκεί σεις να αφομοιώσετε τις έννοιες του και τότε να είσθε βέβαιοι ότι βαδίζετε εντός των πλαισίων που επιθυμεί να σας εντάξει ο Πνευματικός Κόσμος προς όφελός σας και να συντείνετε στην συντόμευση της Θείας Οικονομίας, που δυστυχώς ελάχιστοι εκ των συνανθρώπων σας λαμβάνουν αυτήν υπ’ όψιν τους. Ιδού ποία είναι τα βήματα που οφείλετε να ακολουθείτε:

  1. Εχεμύθεια: Υπέρτατο προσόν του Ουρανίου Βασιλείου μας, που αποκτάται δια της θελήσεώς σας από τη Γη.

3.3 Η Δυναμική ενέργεια του "Αγαπάτε αλλήλους"

Εάν συγκεντρώνεστε ενώ προσεύχεστε στο Θεό, όπως κάνετε κατά την εκτέλεση των καθημερινών σας εργασιών, τότε θα είστε σε μια υψηλή θέση στον Πνευματικό Κόσμο.
Φροντίστε να απευθύνεστε με ευλάβεια όταν προσεύχεστε προς το Θεό και οι Αρχηγοί και Διδάσκαλοι του Πνευματικού κόσμου δεν θα σταματήσουν ποτέ να είναι στο πλάι σας.

Αγαπάτε αλλήλους. Αυτό είναι το Φως της Δικαιοσύνης και περικλείει αγάπη, ευλάβεια και σεβασμό προς όλους ανεξαιρέτως.

20100122

3.2 Μέτρο και Γνώθι σεαυτόν

Σύμφωνα με τις διδασκαλίες από τον ουρανό, ο άνθρωπος πρέπει να βαδίζει σύμφωνα με δύο ρητά που ειπώθηκαν πρώτα απο τους αρχαίους Έλληνες: Μηδέν Άγαν και Γνώθι σε αυτόν:

(ι) Μηδέν Άγαν: έχει την έννοια «μακρυά από κάθε υπερβολή» επειδή αυτές βλάπτουν
την οντότητα στην άνοδό της, διότι καθετί πέραν του μέτρου ζημιώνει και δεν ωφελεί δηλ. τα πάντα με μέτρο

(ii) Γνώθι σαυτόν: το ρητό αυτό, να γνωρίσεις τον εαυτό σου, είναι απλώς ένα γνωμικό επειδή ως άνθρωποι δεν είμαστε ποτέ εις θέση να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

20100114

3.1 Μέτρο, το χρυσό κλειδί της γήινης ζωής

Ο υλικός κόσμος είναι ο κόσμος των αντιθέσεων.
Οπουδήποτε κοιτάζουμε βλέπουμε πάντα την αντίθεση των στοιχείων. Όλα τα πράγματα στη φύση λειτουργούν και εκφράζουν τις ενέργειές τους μέσω κύκλων αντίθετων ενεργειών.
Στο φυσικό πεδίο έχουμε τις αντιθέσεις του θετικού και αρνητικού, θερμού και κρύου, μαλακού και σκληρού, ξηρού και υγρού, φωτεινού και σκοτεινού, άοσμου και εύοσμου κ.λ.π.
Στο νοητικό επίπεδο έχουμε τα αντίθετα του καλού και του κακού, όμορφου και άσχημου, δίκαιου και άδικου, της αλήθειας και του ψέματος, αγάπη και μίσος, ταπεινότητα και υπεροψία, νοημοσύνη και ηλιθιότητα, γνώση και άγνοια, κ.λ.π.


20100110

2.20 Πότε επικοινωνεί ένα πνεύμα (μετά θάνατο)

Επικοινωνία με πνεύματα
Τα μυστήρια μιας πνευματικής οντότητας είναι πολλά, εντούτοις είναι όλα ταξινομημένα κάτω από μια κατηγορία αποκαλούμενα «Μυστήρια των ανακληθέντων οντοτήτων».

Όταν μια ψυχή αφήνει το σώμα της,οδηγείται από τον άγγελο-φύλακα της, ο οποίος παρουσιάζει το ανακληθέν φάσμα της οντότητος σε μερικούς γήινους φίλους ή συγγενείς της. Αυτό καλείται «Φαινόμενο της οπτασίας».
Σε αυτή την κατάσταση που βρίσκεται το ανακληθέν πνεύμα δεν είναι δυνατόν να σκεφτεί που βρίσκεται και τι πράττει. Τότε ο άγγελος φύλακας της ψυχής ειδοποιεί μερικούς ανθρώπους για την αποδημία της οντότητας με την παρουσίαση του φάσματός της.

20100109

2.19 Το Παρελθόν, το Παρόν και ο κόσμος του Μέλλοντος

Ο κόσμος του παρελθόντος άρχισε με τη Δημιουργία και διήρκεσε μέχρι την Φώτιση/Διδασκαλία του Κυρίου και Υιού του Δημιουργού πάντων, Ιησού Χριστού.

Ο κόσμος του παρόντος ξεκίνησε από την Διδασκαλία του Κυρίου και θα διαρκέσει έως ένα σημείο που ακολουθεί τη ζωή σας.

Ο κόσμος του μέλλοντος είναι από το σημείο αυτό το άγνωστο μέχρι το τέλος του κόσμου.
Δηλαδή, έχετε τις δύο τεράστιες περιόδους του αρχαίου και του μελλοντικού κόσμου. Η περίοδος που συνδέει αυτές τις δύο περιόδους μεταξύ τους είναι η πιο κοντινή.

20100107

2.18 Ουράνιες ψυχοπνευματικές οντότητες

Οι Ουράνιες ψυχο-πνευματικές οντότητες μπορούν να υποδιαιρεθούν στις ακόλουθες τρεις κύριες κατηγορίες:

Α. Τα Αγαθά πνεύματα

Β. Τα Πονηρά πνεύματα


Γ. Τα πνεύματα της Διοικούσας Αρχής

Κάθε κατηγορία έχει πολλές υποδιαιρέσεις από τις οποίες οι κύριες είναι:


20100105

2.17 Μετεμψύχωση

Οι άνθρωποι γνώριζαν τη μετενσάρκωση από τους πανάρχαιους χρόνους.
Όλοι οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, ειδικά οι Πυθαγόρας, Εμπεδοκλής και Πλάτωνας, την δεχόντουσαν.
Η μετενσάρκωση επίσης βρίσκεται στις διδασκαλίες όλων των θρησκειών, συμπεριλαμβανομένου του Χριστιανισμού.
Ο σημερινός κλήρος και οι θεολόγοι ισχυρίζονται ότι ο Χριστιανισμός απορρίπτει τη μετενσάρκωση. Αυτό είναι κομμάτι μιας παράδοσης που διαμορφώθηκε μετά το 600 Μ.Χ.
Μέχρι τότε, η μετενσάρκωση ήταν βασική δοξασία της Χριστιανικής διδασκαλίας.

2.16 Mετενσάρκωση

Ο άνθρωπος πρέπει να ζει σύμφωνα με τους θείους νόμους της ηθικής, της δικαιοσύνης και της αγάπης. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθεί ένα θρησκευτικό βιβλίο προσευχών, αλλά ότι πρέπει να ζει με μέτρο εντός της αρμονικής ισορροπίας μεταξύ των δύο αντίθετων δυνάμεων του καλού και του κακού.


Η κάθε ψυχο-πνευματική οντότητα επιστρέφει στη γη για να εκπαιδευτεί μέσω των δοκιμασιών και του πειρασμού για να μπορέσει ανέλθει σε πιο υψηλά επίπεδα στο Ουράνιο Βασίλειο, κερδίζοντας εν τέλη τον Ουράνιο Παράδεισο.
Ο αριθμός των ενσαρκώσεων εξαρτάται από το ψυχικό σθένος της κάθε οντότητας και την πρόοδο που σημειώνει σε κάθε ενσάρκωση. Όταν θα φθάσει σε ένα ορισμένο επίπεδο συνεχίζει την άνοδό της στον Ουρανό.

20100104

2.15 Περιπλανώμενα Φαντάσματα

Τη λέξη φάντασμα την αποδίδεται σε μια ψυχοπνευματική οντότητα που εμφανίζεται στη φαντασία σας. Αλλά πώς συμβαίνει αυτό όταν δεν έχετε μια τέτοια εικόνα στις σκέψεις σας και βλέπετε μπροστά σας ένα πρόσωπο, το οποίο μπορεί να γνωρίζετε ή όχι, το οποίο μιλά ή κινείται γύρω από το δωμάτιο, μη γνωρίζοντας εσείς από που προήλθε;

20100102

2.14 Αυτοκτονία

Η Αυτοκτονία είναι μια αποκρουστική πράξη και είναι αντίθετη προς τη θέληση του Θεού, ο Οποίος σας στέλνει στη γη για να εξιλεώσετε τις αμαρτίες σας.
Αντ' αυτού περιφρονείτε το ένδυμα (το σώμα) που σας έδωσε, επιστρέφοντας το όταν βάλετε τέλος στη ζωή σας, χωρίς να έχετε ολοκληρωτικά εκπληρώσει όλα τα καθήκοντά σας.
Γι' αυτόν τον λόγο η αυτοκτονία γενικά θεωρείται ως έγκλημα ενάντια στην ύπαρξή σας, με πολύ μεγαλύτερες ευθύνες από εκείνες του κοινού εγκλήματος.


20091230

2.13 Ευθανασία

Η έννοια της «Ευθανασίας» είναι ότι ο Κύριος ανακάλεσε την ανθρώπινη οντότητα χωρίς να δοθεί ο λόγος για την αναχώρησή της από τη γη, και όχι η συνήθως αποδεκτή έννοια.
Λέτε, «ενώ έτρωγε πέθανε», ή «το πρωί βρέθηκε νεκρός». Συμβαίνει χωρίς κάποιος να αισθάνεται τίποτα και η ψυχή του ανέρχεται στον ουρανό με την ευλογία του Κυρίου.
Αλλά όταν ένας άνθρωπος υποφέρει φυσικά και η ζωή του τερματίζεται για να ανακουφιστεί από τον πόνο, τότε διαπράττεται δολοφονία. Αυτό είναι δολοφονία με ελαφρυντικά.

2.12 Το φυσικό σώμα μετά θάνατο

Οι διαφορετικές κοινωνίες έχουν διαφορετικές προτιμήσεις ως προς τον τρόπο με τον οποίον μεταχειρίζονται το φυσικό σώμα μετά το θάνατο.

Αυτές οι προτιμήσεις συσχετίζονται με τη διατήρηση των εθίμων. Η προτίμηση για οποιαδήποτε από τις τρεις μεθόδους δεν έχει επιπτώσεις στη ανακληθήσα ψυχοπνευματική οντότητα (νεκρό).

Μετά το θάνατο, η υλική οντότητα (το φυσικό σώμα) δεν παίζει κανέναν ρόλο στην εξέλιξη ή την πρόοδο της ανακλημένης ψυχοπνευματικής οντότητας, γι’ αυτό δεν πρέπει αυτό να απασχολεί τις σκέψεις σας.

20091228

2.11 Φαινόμενα κατά τη διάρκεια του θανάτου

Στην αρχή, η ανακληθείσα οντότητα είναι σε μια κατάσταση παρόμοια με νάρκωση, έως ότου συνηθίζει το νέο περιβάλλον της. Μπορεί να κοιτάζει το σώμα της από ψηλά, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι έχει αφήσει το γήινο κόσμο.

Μερικές φορές μιλά στους ανθρώπους της και θλίβεται όταν δεν μπορούν να την ακούσουν. Στο τέλος, με τη βοήθεια του Άγγελου-φύλακα της, η οντότητα πείθεται να ακολουθήσει τον ψυχικό προορισμό της.

Ακόμη και σε αυτήν την κατάσταση η οντότητα μπορεί να αισθανθεί τα συναισθήματα των οικείων της ανθρώπων. Εάν αισθάνονται έντονη θλίψη για θάνατο της ανθρώπινης οντότητας, την εμποδίζουν στην άνοδό της, επειδή δεν θέλει να τους αποχωριστεί.

20091225

2.10 Γέννηση και θάνατος

Η γνωστή έννοια του θανάτου είναι ο χωρισμός της ψυχοπνευματικής οντότητας από το φυσικό σώμα στο τέλος της γήινης ζωής.
Η ψυχοπνευματική οντότητα παραμένει αθάνατη, ενώ το σώμα αποσυντίθεται.
Η επιστροφή της ψυχοπνευματικής οντότητας στον Πνευματικό Κόσμο («στο σπίτι της»), θεωρείται ως αναγέννηση της οντότητας στον ουρανό, ενώ, η κάθοδος της οντότητας στο γήινο κόσμο, θεωρείται ως ο θάνατός της στον Πνευματικό Κόσμο, εφόσον η οντότητα αφήνει τον Ουρανό για να πάει στη γη.

2.9 Το Πνεύμα δημιουργήθηκε από το Θεό

Ο Θεός δεν είναι Πνεύμα.
Μόνο το Άγιο Πνεύμα έχει τον έλεγχο του Πνεύματος. Αυτό επιτρέπει την Φώτιση του ανθρώπου. Όταν μιλάμε για τον Άναρχο δεν του προσδίδουμε επίθετα αγνώστου περιεχομένου.
Κανένας από τους Αρχηγούς του Πνευματικού Κόσμου δεν μπορεί να αναλύσει τον Άναρχο, τότε πώς μπορούν οι θνητοί να σκέφτονται ότι είναι Πνεύμα;
Το Πνεύμα είναι δημιούργημα του Ανάρχου, για τη διάκριση των οντοτήτων και τη μέτρηση του ψυχικού τους σθένους.

2.8 Ψυχανάλυση (ψυχή-ανάλυση) του πνεύματος

Το πνεύμα δεν μπορεί να αναλύσει την ψυχή, αλλά η ψυχή μέσω της δυνάμεως της μπορεί να αναλύσει το πνεύμα. Όταν αυτό συμβαίνει η ψυχή έχει άμεση επιρροή στο πνεύμα.
Όταν ο άνθρωπος λαμβάνει Φώτιση Άνωθεν και προσαρμόζεται σε αυτήν, τότε αποκτά ψυχικό σθένος και ελέγχει το πνεύμα, αφού πρώτα το έχει αναλύσει.
Η διαστροφή του πνεύματος εξουδετερώνεται, επειδή η ψυχή έχει διεισδύσει και κατακτήσει το πνεύμα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε το πνεύμα να λειτουργεί σύμφωνα με τη θέληση της ψυχής.
Αυτό συμβαίνει μόνο στους ανθρώπους διότι είναι οι ακατέργαστοι αδάμαντες, που ο Θεός διαπλάθει και όταν η ψυχή και το πνεύμα συνεργάζονται μεταξύ τους, αυτή η ενέργεια είναι θεία φώτιση προς τους άλλους.

2.7 Ψυχικό Σθένος

Ο Άρχων Φαράχ καθορίζει ψυχικό σθένος ως «ισχυρή αντοχή της ψυχής που επιβάλλει».

Όταν ο άνθρωπος δεν έχει ψυχικό σθένος δεν είναι ικανός να ξέρει που πηγαίνει και τι κάνει. Το πηδάλιο της ανθρώπινης οντότητας είναι η ψυχή, αλλά εάν ένας ισχυρός και πεπειραμένος καπετάνιος δεν ελέγχει το τιμόνι, τότε πλέει εκτός πορείας.
Όταν το πνεύμα είναι ισχυρότερο τότε, χωρίς περιορισμούς, ο άνθρωπος οδεύει στην αβεβαιότητα και πολλές φορές αυτή η αβεβαιότητα μετατρέπεται σε τελευταία στιγμή της ζωής του.

2.6 Ύλη και Πνεύμα, Αντικρουόμενες Δυνάμεις

Όλοι ξέρουμε ότι η ύλη συμβαδίζει πολύ με τις αισθήσεις μας, ενώ η πνευματική ισχύς είναι περισσότερο ελκυστική στο πνεύμα. Επομένως, οι δύο αντικρουόμενες δυνάμεις στη γη είναι η ύλη και το πνεύμα.
Η ψυχή συντηρεί το πνεύμα και η ύλη συντηρεί τη σάρκα. Αυτές οι αντικρουόμενες δυνάμεις συμπλέκονται, για να επιβληθεί η μια της άλλης.
Εάν το πνεύμα έχει Πίστη και Αγάπη θα κερδίσει, διαφορετικά θα παραμείνει στάσιμο.

2.5 Ο συμβολισμός των κεριών

Το κερί υπενθυμίζει σε μας ότι το σώμα της ανθρώπινης οντότητας λιώνει όπως το κερί.
Η φλόγα του κεριού συμβολίζει την ψυχή, η οποία έχει την ίδια μορφή με τη φλόγα.
Το φιτίλι μέσα στη φλόγα συμβολίζει το κρυμμένο τμήμα του υποσυνείδητου, που κρύβει από την ανθρώπινη γνώση την προέλευσή του ανθρώπου και το μεταθανάτιο προορισμό του.

20091223

2.4 Ψυχή και Πνεύμα

Η ψυχή είναι μία απειροελάχιστη ποσότητα της πνοής του Θεού.
Είναι η κινητήριος δύναμη, που ενδυναμώνει και αναζωογονεί τα πάντα. Δεν μπορεί να αναλυθεί. Επομένως, ο άνθρωπος έχει μέσα του τη δύναμη της θεότητας.
Αυτή η δύναμη δεν επηρεάζει τις αποφάσεις του ανθρώπου.

Το πνεύμα είναι μια λεπτή ουσία του Σύμπαντος όπου η ο ίδια αποφασίζει το πεπρωμένο της ανθρώπινης οντότητας.

2.3 Η λέξη άνθρωπος

Η λέξη «άνθρωπος» είναι αρσενική και αναφέρεται μόνο σε άρρεν.
Σύμφωνα με τη βιβλική παράδοση, ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο Αδάμ.
Η Εύα δεν περιλήφθηκε στην έννοια «του ανθρώπου» επειδή δημιουργήθηκε αργότερα.

Ο πρώτος άνθρωπος ήταν αβλαβής. Από την εμφάνιση της Εύας (γυναικείο φύλλο) ο άνθρωπος παρέκκλινε από τη σωστή σκέψη και λόγω της συντρόφου του, παρανόμησε και τιμωρήθηκε για ανυπακοή «Προπατορικό Αμάρτημα».

20091222

2.2. Ποιος είναι ο άνθρωπος;

Ο άνθρωπος είναι ένα μόριο του Σύμπαντος. Είναι μια υλική οντότητα που συνδέεται αχώριστα με μια ψυχή και ένα πνεύμα. Δηλαδή η οντότητα είναι κατά δύο τρίτα Ουράνια και κατά ένα τρίτο γήινη.
Όπως παρατηρείτε, το Ουράνιο υπερέχει και επομένως ο άνθρωπος έχει ένα συγκεκριμένο πεπρωμένο στη γη, που δεν είναι άλλο από το να ανέλθει τελειοποιημένος στον Ουρανό.

Γιατί το ένα τρίτο της οντότητας (σώμα) το οποίο είναι γήινο ,επικρατεί των δύο τρίτων που είναι Ουράνια;

20091221

2.1 Σώμα - Ψυχή - Πνεύμα

Η ανθρώπινη οντότητα αποτελείται από τρία μέρη:

1. Το σώμα (σάρκα που είναι φθαρτή)
2. Την ψυχή, και
3. Το πνεύμα (η ψυχή και το πνεύμα είναι οι μη υλικές ιδιότητες, άφθαρτες και συνδεδεμένες)

Η ψυχή κατοικεί σε ολόκληρο το σώμα και δεν μπορεί να αναλυθεί εφόσον είναι μια απειροελάχιστη ποσότητα του Θεού (η Πνοή του Θεού).
Η ψυχή είναι η κινητήριος δύναμη της Θείας Αρχής (Θεός).
Όταν λέμε ότι ένας άνθρωπος έχει κάτι Θεϊκό μέσα του, εννοούμε την ψυχή.

1.22 Η εργασία των Αγίων

Όλοι οι Άγιοι δεν είναι της ίδιας κατηγορίας, διότι ο άνθρωπος τους έχει στέψει Αγίους, χωρίς την άδεια του Ουρανού.
Οι Άγιοι κατέχουν θέσεις μακρυά από την Κυβερνούσα Αρχή. Η θέση τους είναι ανάλογη με την ποιότητά τους. Εκτελούν θαύματα όταν τους στέλνει ο Άναρχος στη γη για έναν ειδικό σκοπό. Ο ρόλος τους είναι να επεμβαίνουν εξ ονόματος Του Κυρίου.
Πολλοί από Αυτούς θυσιάστηκαν για την πίστη τους χωρίς να σώσουν τους αδελφούς τους από το Κακό.
Ένας μη Άγιος, ο οποίος έσωσε χιλιάδες αδελφούς του, έχει το δικαίωμα να είναι Άνωθεν των Αγίων. Αυτοί είναι οι Αρχηγοί του Πνευματικού Κόσμου.

20091218

1.21 Επικοινωνία με πνεύματα

Δεν υπάρχει ύλη ούτε ανθρώπινο σώμα στον Ουρανό, επομένως δεν υπάρχει κανένα αισθητήριο όργανο όπως τα αυτιά, οι γλώσσες, τα μάτια κ.λπ. για να χρησιμοποιηθούν για την επικοινωνία.
Στον Ουρανό υπάρχουν πολύ ανώτερα ψυχικά αισθητήρια όργανα όπως το τρίτο μάτι, αποκαλούμενο επίσης το μάτι της ψυχής, το οποίο επιτρέπει την αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ των ψυχοπνευματικών οντοτήτων.

1.20 Οι Άνεμοι του Κύριου

Καλούνται «Άνεμοι του Κύριου» επειδή έχει αποσύρει την Εύνοιά Του και έχει αφήσει σκόπιμα το κακό ελεύθερο να καθυποτάξει τις ψυχές και να τις οδηγήσει εκεί όπου είναι γραπτό ότι πρέπει να πάνε.
Οι Άνεμοι του Κύριου είναι οι φυσικές καταστροφές που λαμβάνουν μέρος σε ευρεία κλίμακα, και αφήνουν πολλά ανθρώπινα θύματα.
Όταν συμβαίνει μια τέτοια καταστροφή, οι άνθρωποι την αποκαλούν συνήθως «Η οργή του Θεού». Ο Θεός, εντούτοις, ουδέποτε θυμώνει ή παίρνει εκδίκηση. Αυτή η έκφραση έχει μια βαθύτερη έννοια. Όταν το Κακό εξαπλώνεται σε μεγάλο εύρος στον κόσμο, μπορεί να εξαγνιστεί μόνο με μια μεγάλη καταστροφή, η οποία καθαρίζει ολόκληρη την μολυσμένη περιοχή.

20091217

1.19 Άστατα και Πρόσγεια Πνεύματα

Υπάρχει μια βασική κατηγορία Κακών Πνευμάτων που παραμένουν εκτός του Ουράνιου Βασιλείου αποκαλούμενα Δαίμονες του κακού και είναι:

α) Οι εκπεσόντες Άγγελοι που ακολούθησαν τον Εωσφόρο από την αρχή και

β) Οι άνθρωποι που έχουν πράξει τις μεγάλες αμαρτίες και μετά από την κρίση τους, δεν δέχτηκαν την τιμωρία τους και έτσι αποφάσισαν να υπηρετήσουν τον Εωσφόρο.


Υπάρχουν επίσης δύο δευτερεύουσες κατηγορίες κακών πνευμάτων, τα οποία επίσης παραμένουν εκτός του Ουράνιου Βασιλείου:

>Άστατα πνεύματα
>Πρόσγεια πνεύματα

20091215

1.18 Ο ρόλος του Εωσφόρου

Είναι γνωστό από τη θρησκευτική παράδοση ότι ο Εωσφόρος ήταν ο καλύτερος των Αρχαγγέλων.
Μετά από την αποστασία του, εκδιώχθηκε από το Ουράνιο Βασίλειο μαζί με όλους τους άλλους εκπεσόντες Αγγέλους, των οποίων έγινε ο Αρχηγός.
Είναι γνωστός επίσης και με άλλα ονόματα, όπως Σατανάς, ο Πονηρός, Βεελζεβούλ, Βελιάλ, Άρχων του Σκότους.

Ο Εωσφόρος παρέμεινε στο Ουράνιο πεδίο, στο σκότος της περιοχής του, αλλά κυβερνά τη γη, ως πεδίο μάχης.
Η δύναμή του είναι πολύ μεγάλη επειδή γνωρίζει απόρρητα του Πατρός και από αυτά τα μυστικά αντλεί ότι χρειάζεται για την εργασία του.

20091212

1.17 Η Φύση του Κακού

AR2DH4M3K477
Οι εικόνες της φυσικής ομορφιάς που εμπνέουν τις αισθήσεις είναι πολύ σαγηνευτικές. Όλα όσα προσελκύουν τον άνθρωπο έχουν τη Θεία καθοδήγηση και το γήινο πειρασμό.
Η γήινη έλξη περιέχει τις επιθυμίες του Κακού. Επομένως, ο άνθρωπος βρίσκεται μεταξύ της θείας καθοδήγησης για την εξέλιξή του και του Κακού πειρασμού για την καταστροφή του.
Το πνεύμα λαμβάνει την απόφαση για την εξέλιξη ή την ανύψωση, ή για την παλινδρόμηση.

20091211

1.16 Τα μυστήρια


Τα Μυστήρια είναι ένα ζήτημα πολύ δύσκολο να κατανοηθεί, αλλά είναι σημαντικό για τη λειτουργία του Ουρανίου Βασιλείου.
Τα Μυστήρια είναι οι θείες Δυνάμεις όπου οι Υψηλές Ουράνιες Οντότητες χρησιμοποιούν προκειμένου να επιτύχουν ένα άμεσο αποτέλεσμα, σε ορισμένες περιπτώσεις όπου πρέπει να ενεργήσουν.

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι μυστηρίων: Τα Μεγάλα Μυστήρια και τα Μικρά.

1.15 Οι Θείοι Νόμοι


Οι νόμοι του Κύριου
θεσπίστηκαν πριν από τη δημιουργία των πάντων.
Αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι νόμοι είναι συνολικά Τέλειοι στην τελειότητά τους! Κανένας δεν ξέρει πότε καθιερώθηκαν με γήινη προοπτική.Είναι αμετάβλητοι.

Σε ειδικές περιπτώσεις, μια ανθρώπινη οντότητα που τιμωρείται δεν τιμωρείται πλήρως επειδή ο Κύριος έχει προβλέψει τις εξαιρέσεις. Παραδείγματος χάριν, είναι δυνατό για έναν άνθρωπο να έχει επανορθώσει και μόνο ο Κύριος το ξέρει. Τότε συγχωρείται η υπόλοιπη ποινή και κατ' αυτό τον τρόπο του δίδεται χείρα βοηθείας.
Οι γήινοι δικαστές μας είναι ανίκανοι να το κάνουν αυτό.

1.14 Άγγελοι και Αρχάγγελοι


Οι Άγγελοι και οι Αρχάγγελοι είναι οντότητες που δεν έχουν δεσμευτεί από το προπατορικό αμάρτημα, δηλαδή δεν παρήκουσαν τις διαταγές του Ανάρχου επειδή παρέμειναν στο Ουράνιο Βασίλειο.
Όταν η γήινη ζωή εξελίχθηκε, πολλές από τις Αγγελικές οντότητες άρχισαν να ενσαρκώνονται στη γη, προκειμένου να λάβουν το βάπτισμα της ύλης και να γνωρίσουν την υλική πλευρά της δημιουργίας.
Εντούτοις, υπάρχουν ακόμα πολλοί που δεν έχουν ενσαρκωθεί ποτέ.
Οι Ανώτεροι Αρχάγγελοι δεν χρειάζονται μια τέτοια γήινη εμπειρία επειδή ξέρουν τον υλικό κόσμο μέσω άλλων τρόπων.

Στον Ουρανό υπάρχουν Λεγεώνες Αγγέλων που έχουν παραμείνει ως υπηρέτες του Ανάρχου από την αρχή του κόσμου.

1.13 Η αρχική κάθοδος των Αγγέλων στην Γη


Έχουν κατέλθει Άγγελοι πιστοί στον Κύριο, από καιρό σε καιρό, στη γη για να συμμετάσχουν στη γήινη ζωή και να τελειοποιηθούν οι οντότητές τους. Δηλαδή για να αποκτήσουν αντίληψη της ύλης, μια αντίληψη για την έλξη της και ποιος είναι ο στόχος της ύλης ως δύναμη του κακού.
Μετά από έναν άπειρο αριθμό αιώνων, όταν εκτέλεσαν αυτοί οι Άγγελοι τα καθήκοντά τους στη γη και επέστρεψαν στον Ουρανό, τοποθετήθηκαν στις διοικητικές θέσεις ως τα τελειότερα δημιουργήματα του Κυρίου.
Η διαχείριση της Λευκής Πολιτείας (Ουράνια Βασιλεία) είναι στα χέρια των Αρχηγών του Πνευματικού Κόσμου.

20091210

1.12 Τα Πνεύματα και οι συνδέσεις Ουρανού και γης

Αυτό το τμήμα διαιρείται σε τρία μέρη με δύο υποδιαιρέσεις το καθένα:

Α. Κακά πνεύματα
  1. Σατανικά
  2. Άστατα

Β. Ανώτατα Αγαθά Πνεύματα
  1. Αγγελικά
  2. Φωτισμένα

Γ. Φως του Κυρίου
  1. Άγιο Πνεύμα
  2. Αρχηγοί του Πνευματικού Κόσμου (Αστέρες)

Α. Τα κακά πνεύματα είναι πολλά επειδή ως οντότητες δεν έχουν εξελιχθεί.

20091205

1.11 Η Ιεραρχία του Πνευματικού Κόσμου


Στην κορυφή της Ουράνιας Ιεραρχίας του Πνευματικού Κόσμου είναι η Αγία Τριάδα και ακολουθούν οι Αστέρες Του Κυρίου, που κατοικούν στο Ανάκτορό Του.

Πολλές άλλες οντότητες που έχουν διάφορους τίτλους όπως: Οι Αρχηγοί και Διδάσκαλοι, ακολουθούν τους Αστέρες Του Κυρίου.
Κάθε ένας από Αυτούς έχει συγκεκριμένα καθήκοντα και ποτέ δεν παρεμβαίνουν ο ένας στη δικαιοδοσία του άλλου.
Υπάρχει τέλεια αρμονία και συνεργασία μεταξύ τους για ένα κοινό σκοπό, δηλαδή ο Φωτισμός της ανθρωπότητας.
Οι ειδικότητες των Διδασκάλων είναι πολλές και ποικίλες. Διδάσκουν όλες τις μαθητευόμενες οντότητες του Ουρανού που είναι στους διάφορους σταθμούς ή στο Κέντρο Διερχομένων.

Οι Μεγάλοι Αρχηγοί ενεργούν κατόπιν διαβουλεύσεων με τους Αστέρες Του Κυρίου.

20091204

1.10 Αγάπη και Μίσος


Πολλά πράγματα έχουν ειπωθεί και θα ειπωθούν για την έννοια αυτών των δύο λέξεων: Αγάπη και μίσος.
Εντούτοις, ο άνθρωπος συνεχίζει να είναι τυφλός και ανίκανος να αντιληφθεί το μέγεθος της δύναμης της αγάπης και της τρομαχτικής πτώσης του ανθρώπου λόγω του μίσους.

Η αγάπη και το μίσος είναι δύο αντίθετα άκρα που δεν συναντιούνται ποτέ στο ίδιο σημείο. Όταν το μίσος εισέρχεται στην αίθουσα της ελεύθερης σκέψης τότε η αγάπη αναχωρεί και όταν εισέρχεται η αγάπη στην αίθουσα του πόνου και του κακού, τότε με τρυφερότητα και ελπίδα, θεραπεύονται οι πληγές, καταπραΰνεται η ψυχή και αναζωογονείται το πνεύμα.

Categories

αγαθά (1) αγαθότητα (1) αγαπάτε αλλήλους (1) αγάπη (9) αγγελικά (1) Άγγελοι (10) άγγελος φύλακας (2) Αγία Τριάδα (6) Άγιο Πνεύμα (5) Άγιοι (1) άγνωστος θεός (1) άδης (2) αλήθεια (2) Αμάρτημα (1) αμαρτία (2) ανάλυση (1) Άναρχος (4) άνεμοι (1) άνθρωπος (4) άνοδος (2) Αποκάλυψη (1) απόκρυφα (1) αποκρυφισμός (1) αποτέφρωση (1) Αρχάγγελοι (7) αρχαία Ελλάδα (1) αρχές (1) αρχηγοί (1) άστατα (2) αστέρες (1) Αστρικό σώμα (1) αυτεξούσιο (1) αυτοκτονία (1) γέννηση (2) Γνώθι σαυτόν (3) γυναίκα (1) δαίμονες (1) Δέκα Εντολές (1) δεκάλογος ουρανίων διδασκαλιών (1) δένδρο εγωισμού (2) Δημιουργία (3) Διαθήκη (2) διάμεσα (1) διδασκαλία (4) διδάσκαλος (3) διερχομένων (1) δικαιοσύνη (3) διπλή προσωπικότητα (1) δυνάμεις (2) έγκλημα (1) εγώ (1) εγωισμός (4) εγωκυνικός (1) εκπαίδευση ψυχών (1) έκπτωτοι άγγελοι (2) εκτόπλασμα (1) ελευθερία (1) Εμπεδοκλής (1) ενσάρκωση (6) ενταφιασμός (1) εξήγηση μακαρισμών (1) εξιλέωση (1) εξουσίες (1) επί του όρους ομιλία (1) επικοινωνία με πνεύματα (2) επικοινωνίες (1) επιστήμη (1) έρεβος (1) εσωτερικός οφθαλμός (3) ευθανασία (1) εφιάλτες (1) εχεμύθεια (1) Εωσφόρος (2) ζώνη αναμορφώσεως (1) ηθικός αυτουργός (1) ημέρα κρίσης (1) θάνατος (5) θεία οικονομία (1) θεία πνοή (1) θειοι νόμοι (1) θεοτόκος (2) θρησκευτικός (1) ιεραρχία (5) Ιησούς (6) ισοστάθμιση (2) κακό (5) καλό (2) κανόνας (1) καρδιά (1) κάρμα (1) καταστροφή (1) Κέντρο διερχομένων (1) κέρβερος (1) κλάδοι εγωισμού (1) κλίμακα (2) κλίμαξ (1) κρίση (2) κύκλος (1) Κύριος (3) κώμμα (1) Λευκή (1) λήθη (1) λογοδοσία (2) μακαρισμοί (1) μαντείο δελφών (1) μέντιουμ (1) μετά θάνατο (1) μεταθανάτιες (1) μεταθανάτιες εμπειρίες (1) μετεμψύχωση (1) μετενσάρκωση (4) μετεσνάρκωση (1) μέτρο (3) μηδέν 'αγαν (1) μίσος (2) μυστήρια (3) μυστικισμός (2) νεκρός (2) νόμοι (1) όνειρα (1) όνειρο (1) οντότητα (7) οντότητες (5) όραμα (1) οράματα (1) οργή (1) ουράνια (1) ουράνιο βασίλειο (3) ουρανός (4) Παν μέτρον άριστον (2) Παναγία (1) παράδεισος (1) παρθένος (1) πεθαμένος (1) πεπρωμένο (1) περιπλανόμενες ψυχές (1) περιπλανώμενα (1) πίστη (2) πλατυτέρα (1) Πλάτωνας (1) πνεύμα (8) πνευματα (2) πνεύματα (8) πνευματικός (3) πνευματικός κόσμος (3) πνευματισμός (5) πνευματιστικές (1) πνευματιστικές επικοινωνίες (1) πολιτεία (1) πονηρό (1) πονηρός (4) πόνος (1) Προπατορικό (2) πρόσγεια (2) Πυθαγόρας (2) πύλες του ουρανού (1) σαρανταήμερα (1) σατανικά (1) σεάνς (1) Σεραφείμ (1) σκοτεινή γνώση (1) σκότος (2) σταυρός (1) Συνειδητό (1) σώμα (4) ταρίχευση (1) ταφή (2) τιμωρία (2) τρέλλα (1) τρίτο μάτι (3) ύλη (3) υπερμνήμη (1) υποσυνείδητο (4) φαινόμενα (1) φαινόμενα θανάτου (1) φάντασμα (2) φαντάσματα (3) φαράχ (1) φράγμα της λήθης (1) φρόνηση (1) φύλακες (5) φως (1) Χερουβείμ (1) Χριστός (6) ψέμα (1) ψυχανάλυση (2) ψυχές (5) ψυχή (8) ψυχικές εξισώσεις (1) ψυχικό βάρος (2) ψυχικό σθένος (3) ψυχολογία (1) ψυχοπνευματικές (8) ψυχοπνευματικές οντότητες (1) ψυχοπνευματική (1) karma (1)

Ετικέτες

αγαθά αγαθότητα αγαπάτε αλλήλους αγάπη αγγελικά Άγγελοι άγγελος φύλακας Αγία Τριάδα Άγιο Πνεύμα Άγιοι άγνωστος θεός άδης αλήθεια Αμάρτημα αμαρτία ανάλυση Άναρχος άνεμοι άνθρωπος άνοδος Αποκάλυψη απόκρυφα αποκρυφισμός αποτέφρωση Αρχάγγελοι αρχαία Ελλάδα αρχές αρχηγοί άστατα αστέρες Αστρικό σώμα αυτεξούσιο αυτοκτονία γέννηση Γνώθι σαυτόν γυναίκα δαίμονες Δέκα Εντολές δεκάλογος ουρανίων διδασκαλιών δένδρο εγωισμού Δημιουργία Διαθήκη διάμεσα διδασκαλία διδάσκαλος διερχομένων δικαιοσύνη διπλή προσωπικότητα δυνάμεις έγκλημα εγώ εγωισμός εγωκυνικός εκπαίδευση ψυχών έκπτωτοι άγγελοι εκτόπλασμα ελευθερία Εμπεδοκλής ενσάρκωση ενταφιασμός εξήγηση μακαρισμών εξιλέωση εξουσίες επί του όρους ομιλία επικοινωνία με πνεύματα επικοινωνίες επιστήμη έρεβος εσωτερικός οφθαλμός ευθανασία εφιάλτες εχεμύθεια Εωσφόρος ζώνη αναμορφώσεως ηθικός αυτουργός ημέρα κρίσης θάνατος θεία οικονομία θεία πνοή θειοι νόμοι θεοτόκος θρησκευτικός ιεραρχία Ιησούς ισοστάθμιση κακό καλό κανόνας καρδιά κάρμα καταστροφή Κέντρο διερχομένων κέρβερος κλάδοι εγωισμού κλίμακα κλίμαξ κρίση κύκλος Κύριος κώμμα Λευκή λήθη λογοδοσία μακαρισμοί μαντείο δελφών μέντιουμ μετά θάνατο μεταθανάτιες μεταθανάτιες εμπειρίες μετεμψύχωση μετενσάρκωση μετεσνάρκωση μέτρο μηδέν 'αγαν μίσος μυστήρια μυστικισμός νεκρός νόμοι όνειρα όνειρο οντότητα οντότητες όραμα οράματα οργή ουράνια ουράνιο βασίλειο ουρανός Παν μέτρον άριστον Παναγία παράδεισος παρθένος πεθαμένος πεπρωμένο περιπλανόμενες ψυχές περιπλανώμενα πίστη πλατυτέρα Πλάτωνας πνεύμα πνευματα πνεύματα πνευματικός πνευματικός κόσμος πνευματισμός πνευματιστικές πνευματιστικές επικοινωνίες πολιτεία πονηρό πονηρός πόνος Προπατορικό πρόσγεια Πυθαγόρας πύλες του ουρανού σαρανταήμερα σατανικά σεάνς Σεραφείμ σκοτεινή γνώση σκότος σταυρός Συνειδητό σώμα ταρίχευση ταφή τιμωρία τρέλλα τρίτο μάτι ύλη υπερμνήμη υποσυνείδητο φαινόμενα φαινόμενα θανάτου φάντασμα φαντάσματα φαράχ φράγμα της λήθης φρόνηση φύλακες φως Χερουβείμ Χριστός ψέμα ψυχανάλυση ψυχές ψυχή ψυχικές εξισώσεις ψυχικό βάρος ψυχικό σθένος ψυχολογία ψυχοπνευματικές ψυχοπνευματικές οντότητες ψυχοπνευματική karma